Benim ailem ben doğmadan önce bir erkek çocuk doğurmuşlar.Erken doğumdan ölmüş.
Adı Ali'yimiş.Benden bir iki yaş büyük.
Ben okuldayken onu çağırdım.Bir de okulumuzun bodrum katı var.Karanlık.Simsiyah.Kimse oraya inmez.Girilmesi yasak.Bazen hizmetli ve kantinci orada dolaşır.
Bodrum katına inmek için 3 tane giriş var.Okulumuzda çok büyük.Biri kantininin arkasında.Diğeri merdivenin altında.Bu bahsettiklerim kilitli.Ama 3.cü kapı açık.
Bu kapı Okulun giriş kapısının yanında.
Ben ölen kardeşimin ruhunu çağırdım.Bodrum katına.Bir iki kez çağırdım geldi.Onunla konuştum.Ailemin durumundan bahsettim.Babam şöyle yapıyor.Ablam ÖSS'ye hazırlanıyo filan.Sonra elini bileğime getirdi.Elimi sıktı acıyodu.Benimle geleceksin dedi.Gelmeyeceğim dedim.Yaşayacak çok şeyim var dedim.Bileğimi daha beter sıktı.benimle geleceksin.Hayır bırak beni dedim.Elimi bırakıp pencereden uçup gitti.birkaç saat sonra kantinciler beni orada baygın bulmuşlar.annem babam geldi ve beni hastaneye yetiştirdiler.İşte iyileştim eve geldim.gece oldu.Ben bir ürterti hissediyorum.ensemde sıcak bir nefes hissediyorum.gerisini ne ben söylimnede siz sorun.